kadar.

kağıda bıraktıklarımız kadar varız, dedi.

adamvar.

bazen o adamın gözleri, bana, söylememesi gereken her şeyi söylüyor,
söylemesi gereken hiçbir şeyi söylemiyor, dedi.
bazen karşımda oturup bana sevdiği şeyleri kimsenin bilmediğinden
veya kimsenin bilmediği şeyleri sevdiğinden bahseden bir adam var, dedim.

arama.

bir gün seni hak eden birini bulacaksın, dedi,
onun beni bulması lazım, ben aramıyorum çünkü, dedim.
gülmedi.

evim.

uyandığında gözlerini açmadan istediğin her yere gidebildiğin yer evindir, demiştim ya,

bu aralar burası pek benim evim değil.

gelirdi.

bana bazen beni seviyor gibi gelirdi, dedim,
ne demek istediğimi tam anlayamadın.

görünmez.

bir şeyleri kafana takman mantıksız,
ne düşünsen saçlarından görünmüyor çünkü, dedi.

standart.

sonra, enrike iglesyas'a benziyor oluşun beni ziyadesiyle mutlu ediyor, dedim.
en azından aileden biri dünya standartlarının üstünde, dedi.

taze.

sen bu evdeyken evde hep taze çay olmasını seviyorum, dedim.
güldü.

ma.

koşupkoşupkoşup
durma.

saatkaç.

"saatler beş nisan'dı ve biz bir çağı kapattık." dedim,
benimle aynı anda hatırladın, o günü,
o muhabbeti, ne diyecektik?
onbiri on geçelerde saat portakalı şeftali geçiyor mu diyecektik,
portakalı kavun geçiyor mu diyecektik yoksa,
peki ya otuzdört geçseydi ne olacaktı, portakalı iki karpuz bir kavun mu geçecekti?
şeftali diyelim, dedin,
bir kere daha bir alfabe öğrenmenin hiçbir mantığı yok.
peki, dedim.

olurdu.

devamgetir.

sana söyletemediğim tüm sözleri, dedin,
devamını getirmeye
dilimiz varmadı.