zarar.

ben bordo yapraklı bir ağaçtan yaprak koparırken, biri,
"doğaya zarar veriyorsunuz bayan. koparmayın." dedi.
"adım doğa." dedim.
koşarak kaçtım.

hayalet.

prensip olarak insan, kaşları olan hayaletten korkmaz.

kızılderili.

kollarını sallaya sallaya dans ediyordu. savaş boyalarını sürmüştü.

"hadi kızılderili olalım," dedi.

"tütsüler yakalım. tüyler takalım.

parça parça kıyafetlerimiz olsun ve çıplak ayaklarımız.

battaniye," dedi, "battaniye gerek.

çubuklar, çadırlar,

tanrım, TANRIM BENİ NEDEN DİNLEMİYORSUN?

BENİ, NEDEN, DİNLEMİYORSUN?

sana, sana inanamıyorum."

...

"sana sadece inanamıyorum."

semizotu.

az önce balkonda, ben, içinde semizotu tohumları olup olmadığını bilmediğim saksıma çay bardağıyla su dökerken,
tesadüfen yoldan geçmekte olan kadının yüzümdeki şaşkın ifadeyi görüp bana gülmesi ve hatta el sallaması,
benim de ona sağ elimle yanıt vermem, ne hoş.

defilesaçı.

"bugün saçın çok komik.
birazdan seni, belini geriye doğru doksan derece eğdirterek yavaaşça yürütecek olan
beyaz tenli ve kaşsız bir adamın defilesine çıkacakmışsın gibi saçın.
gerçekten çok komik."

yaprakbiti.

"ilahi yaprak bitleri,
iş mi yani bu sizin yaptığınız, bir o yapraktan ısır, bir diğerinden.
yiyeceğin kadarını tabağına koyarsın yani.
bitirin lan o yaprakları, yazık değil mi yamuk yumuk.
dağılın şimdi" dedim.
fırs fırs diye sürünerek kaçıştılar.

yalnızasker.

bugün, hava hastanesinin karşısında tüfeğiyle -adınıbiliyordumunuttum- duran yalnızasker'in yanına gittim.
"merhaba, neden burdasınız, darbe mi var?" dedim.
"evet, nereden biliyorsun?" dedi. güldü.
çapkın kaş kaldırma hareketimi yapıp uzaklaştım.